«همسفر آتش و برف» در آستانه انتشار تفریظ رهبر انقلاب؛ حماسه سرداری که در برف‌های سلماس به اوج رسید

به گزارش گروه فرهنگ و هنر خبرگزاری دانشجو، در آستانه رونمایی از تقریظ رهبر انقلاب، کتاب «همسفر آتش و برف» همچون نگینی درخشان در ادبیات دفاع مقدس می‌درخشد. فرهاد خضری با قلمی روان و فرزانه مردی با تحقیقی ژرف، روایتی بی‌نظیر از زندگی سردار شهید سعید قهاری و همسر فداکارش فرحناز رسولی را در سال ۱۴۰۳ به رشته تحریر درآورده‌اند. این اثر که توسط انتشارات روایت فتح منتشر شده، نه تنها یک زندگینامه، بلکه تابلویی زنده از عشق، ایثار و مقاومت در سخت‌ترین شرایط مرزی است.

تصور کنید زندگی‌ای که در آن هر سه ماه باید بار سفر ببندی، از شهری به شهری دیگر کوچ کنی، در دل کوهستان‌های مرزی زندگی کنی و همیشه در انتظار خبری باشی که ممکن است هر لحظه زندگی‌ات را دگرگون کند. این، زندگی فرحناز رسولی، همسر سردار شهید سعید قهاری بود. کتاب «همسفر آتش و برف» روایت این زندگی پرفراز و نشیب است؛ روایت زنی که در ۱۱ شهر مختلف ایران زندگی کرد، در بمباران‌ها جان سالم به در برد، و در نهایت، همسرش را در برف‌های سرد سلماس از دست داد. این اثر، یک «رمان مستند» است که واقعیت‌ها را با روایتی داستانی درآمیخته و اثری ماندگار خلق کرده است.

از دیار برف‌گیر شمال غرب تا کویر یزد؛ کوچ ابدی یک خانواده انقلابی

سفر بی‌پایان خانواده قهاری در ۱۱ شهر مختلف ایران، از سنقر به عنوان اولین تجربه زندگی مشترک آغاز شد و پس از گذر از شهر‌های مرزی همچون جوانرود، تازه‌آباد، پاوه و مریوان، به ارومیه رسید. در این شهر بود که ۹ سال زندگی کردند و سپس به یزد کوچیدند، آخرین ایستگاه زندگی مشترک آنها پیش از شهادت سعید. هر یک از این شهر‌ها خاطرات تلخ و شیرین بسیاری داشت؛ از زندگی در روستا‌های متروک مرزی تا اسکان در شهر‌هایی که هر لحظه احتمال حمله گروهک‌ها وجود داشت. این سفر‌ها نشان‌دهنده عمق فداکاری خانواده‌ای است که تمام آسایش زندگی را فدای آرمان‌هایشان کردند.

سردار برفی؛ روایت مردی که جنگ برایش تمامی نداشت

شهید سعید قهاری با نام اصلی هوشنگ مرادی سیف، در خانواده‌ای مذهبی در اسدآباد همدان متولد شد. از نوجوانی در فعالیت‌های انقلابی شرکت داشت و حتی خودروی شخصی‌اش را برای تأمین هزینه‌های مبارزه فروخت. پس از انقلاب به سپاه پاسداران پیوست و به عنوان فرمانده در مناطق مختلف غرب کشور از جمله پاوه، سنقر، جوانرود و مریوان خدمت کرد. او که به «سردار برفی» معروف بود، پنج بار در درگیری‌های مرزی مجروح شد، اما هر بار به میدان بازگشت. قهاری در چهارم اسفند ۱۳۸۵ در عملیاتی علیه گروهک پژاک در منطقه سلماس، با سه گلوله به شهادت رسید. پیکر او پس از دو روز جست‌و‌جو در برف پیدا شد و در قطعه شهدای گمنام باغ بهشت همدان آرام گرفت.

وقتی فرهنگ ایثار مورد تأیید ولایت قرار می‌گیرد

انتشار تقریظ رهبر انقلاب بر کتاب «همسفر آتش و برف» در ادامه سیره معظم‌له در توجه و تأیید آثار فرهنگی فاخر دفاع مقدس است. ایشان در بیانات مختلف خود همواره بر عظمت زنان ایثارگر تأکید کرده‌اند، از جمله در دیدار با بانوان برگزیده (۱۳۹۳) که فرمودند: «در مقابل این زنان برجسته احساس خشوع می‌کنم.» همچنین در دیدار با خانواده‌های شهدا بار‌ها بر نقش بی‌بدیل همسران شهدا در پشتیبانی از جبهه‌ها اشاره کرده‌اند. این تقریظ، نه تنها تقدیری از نویسنده و محقق کتاب است، بلکه تجلیلی از همه زنان ایثارگری محسوب می‌شود که در سایه مانده‌اند و فرهنگ مقاومت و ایثار را زنده نگه داشته‌اند.

صحنه‌های ماندگار؛ از دل روایت‌های خونین مرز

_ماسک ضدشیمیایی؛ انتخاب میان مرگ و زندگی:

«فقط یک ماسک داشتیم. سعید گفت: باید انتخاب کنی... من یا هدی؟ انگار دنیا روی شانه‌هایم سنگینی می‌کرد...»

_ شب بمباران پاوه؛ مادری در میان آتش و دود:

«دود همه جا را پر کرده بود. صدای گریه هدی را می‌شنیدم، اما نمی‌توانستم او را بین دود و آتش پیدا کنم...»

_ تصمیم غیرانسانی در حلبچه:

«باید آن کودک را از درد بیشتر نجات می‌دادم...، اما چگونه می‌توانستم دست به چنین کاری ببرم؟»

_ آخرین خدا حافظی در برف‌های سلماس:

«گفت: اگر به قیامت رسیدیم ناراحت می‌شوی؟ گفتم: خدا حافظ زیباتر است... هرگز فکر نمی‌کردم این آخرین دیدارمان باشد»

ایثاری در برف‌های سرد کوهستان

کتاب «همسفر آتش و برف» بیش از آن که یک کتاب باشد، یک «حماسه مکتوب» است. روایتی از عشقی که در مسیر دفاع از میهن بالید، از ایثاری که در برف‌های سرد کوهستان‌های مرزی جان گرفت، و از زنی که در سخت‌ترین شرایط، وفاداری را معنا کرد. این اثر، میراثی ماندگار برای نسل‌های آینده خواهد بود و تقریظ رهبر انقلاب بر آن، بر ارزش‌های والای این روایت حماسی مهر تأیید می‌زند.